در میان تایگای سیبری، در فاصله ۴۵۰ مایلی از نزدیک‌ترین روستا، دو خانواده زندگی می‌کنند: براگین‌ها و کیلین‌ها. هیچ جاده‌ای به آنجا منتهی نمی‌شود. یک سفر طولانی روی رودخانه ینیسی، ابتدا با قایق و سپس با هلیکوپتر، تنها راه رسیدن به براگینو است. هر دو خانواده به صورت خودکفا و بر اساس قوانین و اصول خود در آنجا زندگی می‌کنند. در وسط روستا یک حصار کشیده شده است و دو خانواده از صحبت با یکدیگر خودداری می‌کنند. در میان رودخانه جزیره‌ای قرار دارد که جامعه دیگری در آن در حال شکل‌گیری است: جامعه کودکان. آزاد، غیرقابل پیش‌بینی و وحشی. برخاسته از ترس از دیگری، ترس از حیوانات وحشی و لذت حاصل از عظمت جنگل، داستانی بی‌رحمانه آشکار می‌شود که در آن تنش‌ها و ترس به جغرافیای یک درگیری اجدادی شکل می‌دهند.